Παρασκευή 1 Ιουνίου 2012

ΣεΕχωΞεπεράσει


Κλειστά τα φώτα.Κεριά αναμμένα σε όλο το δωμάτιο.
Ένα ποτήρι κόκκινο κρασί στο τραπέζι και η απαλή μουσική σε καλωσορίζει
Χτυπάει το κουδούνι,ανεβαίνεις τις σκάλες.
Πετάς τα ρούχα σου στο πάτωμα και προχωράς μόνο με τις ζαρτιέρες και τα τακούνια σου.
Με αρπάζεις και γεμίζεις τον λαιμό μου με κραγιόν,όλο το στόμα μου έχει τα κόκκινα σημάδια και μια γεύση φράουλα.
Μου σκίζεις το πουκάμισο και με πετάς στο κρεβάτι,ανεβαίνεις πάνω μου και γλείφεις το στέρνο μου.
Κατεβαίνεις πιο κάτω,ιδρώνω,βαριανασαίνω.
Τα νύχια σου σημαδεύουν το στέρνο μου.Αυτό το βλέμμα,όχι δεν είναι συνηθισμένο.Ανεβαίνεις προς τα πάνω και κάθεσαι στα πόδια μου
Ο καθρέφτης απέναντι σου φανερώνει τις καμπύλες σου και αντανακλά τον ερωτισμό σου
Ανασηκώνεσαι ρυθμικά....ναι έχουμε ενωθεί! 
 Σε γυρίζω ανάποδα ακουμπώ τους μηρούς σου,νιώθω την θερμότητα σου
Σε σηκώνω στην αγκαλιά μου και σε κολλάω στον τοίχο,το κεφάλι σου χτυπάει στο φύλλο της ντουλάπας,γαντζώνεσαι και ο ιδρώτας σου με πλημμυρίζει
Μεθώ από την κολόνια σου καθώς μου ψιθυρίζεις στο αυτί "σε νιώθω".
Καθώς η γλώσσα σου υγραίνει τον λοβό μου η καυτή ανάσα σου προκαλεί ρίγος σε όλο μου το σώμα.
Πετάω τα πράγματα από το γραφείο και σε ακουμπάω.
Τινάζεις τα μαλλιά σου προς τα πίσω και σε φιλάω στο στήθος,η καρδία σου πάλλεται σε γρήγορους ρυθμούς.
Ουρλιάζεις,φωνάζω,συσπάσαι!
Ζαλίζεσαι,βρίσκομαι σε νιρβάνα,πετάς...
Ένα ποτήρι κρασί στο κρεβάτι,ένα τσιγάρο και ένα φιλί στο στόμα για να σου δώσω τον καπνό.
Είσαι τόσο ωραία για μια χρήση.

Πέμπτη 26 Απριλίου 2012

Είμαι ο Γιώργος

Επικοινωνείτε με το Κράτος.Παρακαλώ περιμένετε.
.......................
-Γεια σας.
-Γεια σας έχω καλέσει ήδη πέντε φορές και...
-Ποιος είστε;
-Είμαι ο Γιώργος που στα 14 μου έκανα το πρώτο τσιγαριλίκι.
Είμαι ο Γιώργος που στα 17 μου σνίφαρα για πρώτη φορά.
Είμαι ο Γιώργος που στα 19 μου η βελόνα τρύπησε για πρώτη φορά το κορμί μου.
Είμαι ο Γιώργος που οι γονείς μου με έδιωξαν από το σπίτι.
Είμαι ο Γιώργος που περιπλανιέμαι στην Ομόνοια.
Είμαι ο Γιώργος που ζητιανεύω ένα ευρώ.
Είμαι ο Γιώργος που έκλεψα το περίπτερο στα Εξάρχεια για να βρω λεφτά.
Είμαι ο Γιώργος που κοιμάμαι στους δρόμους.
Είμαι ο Γιώργος που οι άνθρωποι με προσπερνάνε λες και είμαι σκουπίδι.
Είμαι ο Γιώργος που οι μπάτσοι με ξυλοφορτώνουν σε κάθε ευκαιρία.
Είμαι ο Γιώργος που έχω πουλήσει το κορμί μου για να πάρω την δόση μου.
Είμαι ο Γιώργος που από τις σύριγγες έχω κολλήσει Aids.
Είμαι ο Γιώργος που μου έχουν ακρωτηριάσει το πόδι επειδή σάπισε.
Είμαι ο Γιώργος που είμαι στην λίστα αναμονής στον ΟΚΑΝΑ σε 10 χρόνια
Είμαι ο Γιώργος που έχω τρυπήσει όλο μου το κορμί.
Είμαι ο Γιώργος που έχει χάσει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας.
Είμαι ο Γιώργος που αργοπεθαίνει κάθε μέρα.
Είμαι ο Γιώργος και είμαι χρήστης ηρωίνης εδώ και 8 χρόνια.
-Και τι θα θέλατε κύριε μου;
-Σας παρακαλώ,εκλιπαρώ για βοήθεια,ΣΩΣΤΈ ΜΕ!
-Κάποιο λάθος έχετε κάνει.Γεια σας.

Τρίτη 3 Μαΐου 2011

Όρια



Το πρόσωπό μου γερασμένο
το σώμα μου καταπονημένο
το μυαλό μου βυθισμένο
αλλά η φαντασία μου απελευθερωμένη
είναι το όνειρο που με παρασύρει
που με βυθίζει
στην άβυσσο της πλάνης
διασαλεύει το δυσδιάκριτα όρια
και μου δημιουργεί ψευδαισθήσεις
Η πραγματικότητα αβέβαιη,αγκιστρωμένη σε ένα ατέρμονο παιχνίδι
θλίψης και ευχαρίστησης
αγγίζοντας τα όρια της συνωμοσίας
καταστρώνοντας παιχνίδια αλλόκοτα
με ακαθόριστες γραμμές
που διαπλέκονται και δημιουργούν αλήθειες
όμως ο καθρέφτης μου σπασμένος.

(Τι είναι αυτό που με καθοδηγεί εις σε Τέχνη της Ποιήσεως
εμένα τον αδέξιο για το έργο σου;
Είναι ο φόβος για το μέλλον
ή το παρόν που με αγκαλιάζει;)







http://www.youtube.com/watch?v=O2Gc34JAsQc

Κυριακή 13 Μαρτίου 2011

Αποκριές 2011


 

Ήγγικεν η ώρα!

Κόσμος ξεχύνεται στους δρόμους
περιπλανιέται στην αγορά
αγοράζοντας μάσκες και στολές.
Υποδύονται τους άλλους τους εαυτούς
εκείνους τους σαρκαστικούς
αλλά παράλληλα αληθινούς

Λαμπιόνια στολίζουν τις κολόνες
και η πόλη λάμπει
πλήθος μεθοκοπάει
χορεύει
χασκογελάει.
Ερωτικές περιπτύξεις ξεδιπλώνονται
καθώς ο καθένας κρύβεται
πίσω από το προσωπείο του.

Άρματα παρελαύνουν.
Χορεύτριες παραταγμένες σε σύνολα
λικνίζονται
Άνθρωποι απεκδύονται τις ταυτότητες τους
και ξαναπαίζουν με τα αθύρματα τους
Τα φλας από τις κάμερες είναι εκτυφλωτικά
και ο καπνός από τα πυροτεχνήματα
αποπνιχτικός
σχεδόν παραισθησιακός...

Μα εμένα αφήστε με στον κόσμο μου χαμένο
Βυθισμένο στο χορό των συνειρμών
με στολή την πένα και το χαρτί
φορώντας το πένθιμο προσωπείο μου
Αφήστε με στον κόσμο μου παραδομένο.


http://www.youtube.com/watch?v=IrTB-iiecqk



Τρίτη 1 Μαρτίου 2011

Το Γέρας



Ψέματα παντού
μωροί και ποταποί
υποσχέσεις ανούσιες
υποσχέσεις εφήμερες,ανεκπλήρωτες
διαστρεβλωμένες αλήθειες
καταιγιστικές αηδίες.

Ένας κόσμος που χάνεται
Ένας κόσμος που φεύγει.

Δεν μπορείς να παλέψεις
γιατί θαρρείς ότι παλεύεις
Εξαρτάσαι από άλλον
όντας ελεύθερος
διαιρείσαι περίπλοκα
ποικιλοτρόπως.

Αγωνίζεσαι αδιάλειπτα
με τα πόδια κομμένα.
αναδεικνύεσαι πρώτος
με έπαθλο το "ΤΊΠΟΤΑ".

Λίγα μέτρα παράμερα
υποφώσκει η ελπίδα
καταρρέει το υπόστεγο
και λάμπει η ραδιουργία.

Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011

Ευχαριστώ θεέ μου είναι υπέροχη!


                                                                                                                                                   


Ευχαριστώ θεέ μου είναι υπέροχη.Τα μαλλιά της είναι σγουρά και καλύπτουν το στητό της στήθος.

Το δέρμα της κατάλευκο.Ο λαιμός της ευθύγραμμος.Είναι παραμυθένια, σαν ξωτικό βγαλμένο από παραμύθι πού παρασύρει τους ταξιδευτές
απο τον προορισμό τους.
Κατακόκκινα χείλη λες και είναι βαμμένα με αίμα και κυρίως σαρκώδη
πού θέλεις να γευτείς το απαλό τους άγγιγμα.
Ο κορσες τονίζει την μέση της καθώς λυκνίζεται στο άκουσμα των ήχων του thank god i'm pretty.
Τά μάτια της καρυδωτά με κοιτάζουν και ένα ερώτικο κάλεσμα
δημιούργει στην καρδία μου ένα ρίγος.
Εγώ στέκομαι και την κοιτάζω μαγεμένος.
Ας μπορούσα να την αγγίξω να γευτώ λίγο από την μαγεία της.
Όμως αδυνατώ να κουνηθώ.
Ήταν δική του.
Ποτέ δεν θα γινόταν δική μου.
Θα έδινα και την ζωή μου να την αισθανόμουν εστω  για λίγο.Έστω για λίγο να φεύγαμε μαζί και μετά ας μην την ξανέβλεπα.
Τουλάχιστον θα ήμουν ευτυχισμένος για λίγες ώρες.
Όμως δεν θα μπορούσα να την θέσω σε κίνδυνο
γι' αυτό μένω εδώ πίσω στο μπουφέ άπραγος.
Είμαι τυχερός  που απλά την κοιτάζω καί ονειρεύομαι.
Έρχεται και την πέρνει αδέξια για να γυρίσουν στο σπίτι.Μα πως είναι δυνατόν να τησ φέρετια έτσι.Δεν νιώθει ντροπή μπροστά της;
Καλεί και εμένα να οδηγήσω την άμαξα.Τους οδηγώ στο παλάτι του.Εκείνος μεθυσμένος την χτυπάει και την βιάζει.
Οι φωνές της πια δεν είναι τόσο έντονες όπως τα πρώτα χρόνια.Συνήθισε..
Εγώ κάθομαι όπως κάθε  βράδυ έξω απο την πόρτα και οργισμένος θέλω να σπάσω την πόρτα και να τον σκοτώσω.
Πόσο άθλιος μπορεί να είναι για να μην σέβεται αυτήν την αιθέρια ύπαρξη που και ο πιο τιποτένιος νιώθει δέος μπροστά της!
Οι φωνές κόπασαν,κοιμήθηκαν.
Σκέφτομαι όταν την πρωτογνώρισα.
Ήμασταν παιδία ακόμα,ένας αθώος έρωτας.
Μέχρι πού ήρθε αυτός 30 χρονών τότε και αυτή μόλις 18.
Την πήρε και έκανα χρόνια να την ξαναδώ,μέχρι που είδα την αγγελία για καθαριστής στο παλάτι.
Δέχτηκα αμέσως,δεν ήθελα να την χάσω.
Όταν άρχισα να δουλεύω στο παλάτι αντιλήφθηκα την κόλαση που περνούσε κάθε μέρα η αγαπημένη μου.Ήταν η γλάστρα του στις κοσμικές εκδηλώσεις και όταν γυρνούσαν σπίτι την κακοποιούσε.Αυτή πάντα ευγενική και χαμογελαστή δεν είχε δώσει ποτέ δικαιώματα για αρνητικά σχόλια.Ακόμα και αυτόν σε όλουσ τον επαινούσε.
Πόσο δυστυχισμένη;Πόσο;
Αίφνης ανοίγει η πόρτα και εμφανίζεται αυτή!
Κρύος ιδρώτας με λούζει,πού ήξερε οτί στέκομαι εκεί έξω;
Μου λέει να περάσω μέσα και βλέπω τον σύζυγό της ασάλευτο στο κρεβάτι.
Εκείνη ανέκφραστη!
Ο ήλιος άρχιζε να ανετέλλει και σε λίγο θα έρχονταν το πρωινό τους.
Πρέπει να φανώ για μια στιγμή θαρραλέος.
Παίρνω το χρυσό μαχαίρι και τον καρφώνω.Εκείνη την δένω στην κόκκινη πολυθρόνα και κλείνω το στόμα της με το μαντίλη.
Την χτυπάω μέχρι να την ματώσω.Συγκράτησα τα δάκρυα μου.
Δέν περίμενα να της το έκανα εγώ αυτό.Στέκομαι και την κοιτάζω.Προσπαθεί να μου πεί κάτι άλλα δεν την αφήνω.
Τις κατεβάζω το μαντίλη και την φιλάω.Το όνειρο μου είχε γίνει πραγματικότητα.ακούω βήματα, με βλέπει η σερβιτόρα και τρέχει στις σκάλες φονάζοντας τουσ φρουρούς.Με συλλαμβάνουν.Το είχα πει ας την άγγιζα και ας πέθαινα.
Ήρθε η μέρα του θανάτου μου,δεμένος σε ένα πάσαλο και η φωτιά να σιγοκαίει και να δημιουργει στα πόδια μου θερμότητα.
Εκείνη είναι εκεί πίσω από το πλήθος τυλιγμένη με ένα μαντίλη.Θα μπορούσα να την αναγνωρίσω και ανάμεσα σε όλο τον κόσμο.
Ευχαριστώ θεέ μου είναι υπέροχη!
http://www.youtube.com/results?search_query=thank+god+i+am+pretty&aq=0